ՈՂԲԱՄ ԶՔԵԶ ԵՐԿԻՐ, ուր հռչակավոր արվեստագետդ զրո արժե, որի նկատմամբ իշխանավորներդ կարող են իրենց զայրույթն արտահայտել՝ նրան կալանքի ենթարկելով, իսկ Լիսկայի մարդասպան որդուն կարող են գուրգուրել ու փայփայել, թքել օրենքների և ամեն ինչի վրա...
Սա, իհարկե, երկիր Նաիրին չէ, ոչ էլ Հոգևոր Հայաստանն է, այլ բաշիբոզուկների հանգրվանը, ովքեր եկել են թալանելու ու ոչնչացնելու, եկել են իրենց պատիժներով չգոյացնելու բոլոր նրանց, ովքեր համարձակ են և սեփական ասելիք ունեն...
Այո՛, երկու պատանի է զոհվել, որոնց համար սգում ենք, վիրավոր մարդիկ կան, բայց մի՞թե Լիսկաների կազմակերպած սպանդի ժամանակ զոհ չէր եղել, վիրավոր չէ՞ր եղել...
Արդյո՞ք արդարադատությունը քմահաճություն է և սուբյեկտիվ...

Լևոն Մութաֆյան