Պարզվում է ԱԺ պատգամավորներից շատերի «սերն ու հարգանքը» միմյանց հանդեպ այնքան խորն է, որ անգամ ԱԺ քննարկումների ժամանակ տատիկներին են հիշում, այն էլ՝ «անվան» մակարդակում: Այլապես ինչպես հասկանանք այն, որ պատգամավորներից մեկը պահանջելով իրեն դիմել անձնագրային տվյալների հիման վրա՝ չի խորշում հակադարձելուց ու դիմացինի տատիկին (որքան գիտեմ բաբո ասում են տատիկներին) ըստ էության անվանում է Լյովիկ: Հարց է առաջանում. այդ տատիկի անձնագրում էր այդպես գրված, թե տատիկների դեպքում անձնագիր հաշվի առնել պետք չէ: 

Հ.Գ. Միջադեպը անձնավորված դիտարկելը միանգամայն սխալ է, քանզի անձանց հետևից ընկնելով՝ հաճախ մոռանում ենք բուն երևույթի ու դրա դատապարտման մասին:

Արմեն Սարգսյան