Հանգիստ, քաղքենի եւ յղփացած կեանքով ապրող մարդը ընդհանրապէս կը դառնայ ծուլամիտ եւ թուլակամ, կը կորսնցնէ տակաւ՝ արդարութեան եւ բարոյական բարձր արժէքներու եւ սկզբունքներու համար պայքարելու իր կամքն ու կորովը, կը դառնայ ստրուկը հեշտակեաց կեանքին, որ ճահիճի մը նման կուլ կու տայ անոր մաքառելու, ոգորելու, գոյութեան գերագոյն նպատակի մը ի խնդիր՝ ինքզինք նուիրաբերելու ձգտումն ու ոգին:

Երան Կոյումջյան