Ես այրվում եմ հետաքրքրությունից. տեսնես որքա՞ն գումար է պետ բյուջեն հատկացնում գ. սահակյանին՝ իրեն զոհելով ազգի ագրեսսիան իր վրա վերցնելու համար: Ազգն իրեն հայհոյում է, մի քիչ հանգստանում է , անցնում է առաջ: Էդ ինչքան գումար պիտի ստանա մարդ, որ կամավոր ինքն իրեն արժանացնի մի ամբողջ ազգի անեծքի ու ատելության...հրաժարվում եմ հավատալ, որ ինքն այն է, ինչ ներկայացնում է մեզ, հակառակ դեպքում՝ մենք ոչխարից էլ ոչխար ենք, որ կարդում կամ լսում ենք նրա բարբաջը: Էստեղ ինչ-որ բան այն չէ. դա հենց նրա գործառույթն է, որը սուպեր-պրոֆեսսիոնալ իրականացնում է: Հիանում եմ և հոտնկայս ծափահարում... այ քեզ կամքի ուժ... այ քեզ ինքնազոհություն.....

Լուսինե Բադալյան