Կեանքի դժուարութիւնները մեր լաւագոյն ուսուցիչներն են. անոնք են որ մեզի կը սորվեցնեն կամքի տոկունութիւն, պայքարի ոգի հանդէս բերել, հնրամտութիւն ի գործ դնել, կարեւորը տարանջատել անկարեւորէն, առաջնայինը՝ երկրորդականէն, կը կոփեն, կը թրծեն մեր ներքին ոյժը տակաւին կը մարդկայնացնեն մեզ, ուրիշին դժուարութիւնն ու ցաւը զգալու զգայնութիւնը կը փոխանցեն: Կենսափորձի մեծ դպրոց են անոնք: Հեզասահ, առանց որեւէ դժուարութեան կեանք մը ապրիլ՝ էապէս չապրիլ կը նշանակէ: Դժուարութիւններ յաղթահարելով՝ կը հասուննանք, կ'իմաստնանանք, կ'ուժեղանանք, կը մարդկայնանանք.ԿԵԱՆՔԸ, խորքին մէջ, ԴԺՈՒԱՐՈՒԹԵԱՆՑ ՇՂԹԱՅ ՄԸՆ Է:

Երան Կոյումջյան