Մարդիկ շատ անգամ նպատակ մը կ'առաջադրեն, եւ փոխանակ իրենք աշխատին, մաքառին, պայքարին ի խնդիր անոր յաջողութեան, կը նախընտրեն որ ՈՒՐԻՇՆԵՐ «աղտոտեն» իրենց ձեռքը կամ նոյնիսկ «այրին», իսկ «շագանակները» յետոյ իրենք ուտեն՝ հանգիստ մտօք, եւ նոյնիսկ պարծենան ալ որ՝ կրցան ԳՈՐԾԸ յաջողցնել, քանզի իրենք շատ «կարող» ու «նուիրեալ» են: Անձնական-ազգային կեանքի փորձառութեամբ, շատ անգամ նմաններուն հանդիպած եմ, «խաղ»ին մէջ ալ ինկած ու չարաչար տուժած եմ, բայց ՄԵԾ ԴԱՍ ՄԸ սորված եմ....իսկ նման կեանքի ԴԱՍԵՐ երբե՛ք ձրի չեն տրուիր, երբեք...

Երան Կոյումջյան