Էսօր ընկերներիցս մեկը հարցրեց ինձ` «Չե՞ս կարծում, որ երբեմն շատ կոպիտ ես արտահայտվում»:
Միգուցե դա այդպես է, սակայն, կա նաև մի պարզ ճշմարտություն. եթե դիմացդ կանգնած է ժանիքները բացած, գազազած գայլ, ապա դու չես փորձի հետը նրբորեն վարվել, եթե ուսիդ կա կարաբին, դրա միջոցով «կշփվես» գազանի հետ, հակառակ դեպքում` վարկյաններ անց քեզանից «մեծ կտոր ականջդ» կմնա:
Հիմա տվյալ գայլի դերում ես տեսնում եմ «Գազպրոմ-Արմենիա» ընկերությանը, որը ոչ միայն «կանգնած ժանիքներն է բացել», այլ հոշոտում է մեզ` հասարակ ժողովրդիս, օգտվելով նրանից, որ այլնտրանք չունենալու պատճառով, դժբախտաբար հանդիսանում ենք էդ ընչաքաղց-աֆերիստների բաժանորդը: Հիմա հարց.
Ի՞նչ կոռեկտության կամ էթիկայի մասին կարող է լինել խոսքը, երբ անձամբ ես, իմ և «Ն.Ա.Շ.» շարժման համար առաջնային գերնպատակ եմ տեսնում գոնե ծնկի բերել, «ՉՈՔԱՑՆԵԼ» դրանց ժողովրդի առջև:

Վահան Մարտիրոսյան