...Գնում եմ ես մի մութ աշխարհ, հեռու երկիր, էլ չեմ գալու,
Բարի հիշեք ինձ ձեր սրտում, մնա՜ք բարով, մնա՜ք բարով:
Մի պոետ էլ Մարկն էր...Հո՛գով պոետ էր, որ երբեք չգայթակղվեց էժան հումորով, ազնվական տեսակ էր՝ գռեհից հեռու... Պահե՛ց Չափանիշը...
Լույս իջնի նրա հոգուն...
Կիմա Եղիազարյանի գրառումը
Ֆեյսբուք
