Լրագրող Կարինե Հարությունյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է.

«Հաղթանակ են շնորհավորում, ժողովրդի համախմբվելուց են խոսում, ինչ-որ բարձր բաներից, ապագայից:
Ախր ձեզ հետ ի՞նչ ապագա, ա՛յ պատուհասներ:
... Հուշերս եմ կարդում, ամաչում եմ, ամաչում եմ 2018-ի իմ էսօրվա ուրախությունից, ամաչում եմ ինքս ինձնից, էս ի՞նչ բերիք ժողովրդի գլխին:
Էսօր մի քսան տարեկան տղայի հանդիպեցի, հենակով էր, մտածեցի՝ պատերազմի տղաներից է, չսխալվեցի:
Ճանաչող կար, հարցրեցի՝ պատերազմի՞ց է էսպես վերադարձել, ասաց՝ հա:
Ասաց՝ իմ տղան էլ էս վիճակում, գնաց Մոսկվա, վիրահատեցին, մի ոտքը լրիվ թափել էր՝ ջլեր, մկաններ բան չէր մնացել, երկրորդ վիրահատությունն են անելու, լավ կլինի, ոտքը կվերականգնվի, շատ երջանիկ ենք:
Ասաց՝ բա ի՞նչ ասեն էն մարդիկ, որոնց տղերքը անոտք-անձեռք են, ինչ ասեն նրանք, որոնք երեխեքը հետ չեկան...
Ախր ձեզ հետ ի՞նչ ապագա, ա՛յ սրիկաներ, դուք տեղներովդ անապագա եք, անհայրենիք ու անհասցե:
Ազգակործան պատուհաս ասվածը մեղմասացություն է ձեր դեպքում»: